Verónica Codesal, segundo posto en Eurovisión 2003: «Se volvese ao festival sería cantando en galego»

borja casal REDACCIÓN / LA VOZ

EUROPA

A cantante galego-belga, Verónica Codesal, nunha foto recente durante unha viaxe en Ons
A cantante galego-belga, Verónica Codesal, nunha foto recente durante unha viaxe en Ons Scene Off

Nacida en Bélxica e con raíces en Guitiriz, Verónica participou no festival de Eurovisión co país belga e quedou segunda cun tema nun idioma inventado. Agora é profesora de ritmos do mundo en Bruxelas e cantante en varios grupos

12 may 2022 . Actualizado a las 05:00 h.

Non hai ano que Verónica Codesal (Uccle, Bélxica, 1977) non pense en Eurovisión. Unha vez máis, a gala deste sábado vaille recordar unha experiencia difícil de esquecer: a súa participación no festival do ano 2003, en que quedou segunda a dous puntos de gañar. Daquela gañou Turquía e Beth participou por España.

A cantante belga, con nai e pai de Guitiriz e a cultura galega moi presente na súa vida, acudiu en representación de Bélxica e co grupo Urban Trad. Presentaron un tema nun idioma inventando coa idea de «que toda a xente puidese conectar coa canción, cada un como quixese», explica Verónica. Iso si, se dependese dela, hoxe a lingua escollida sería outra: «Se volvese a Eurovisión sería cantando en galego, sen dúbida»

A explicación ten que ver coas raíces da cantante, quen medrou e desenvolveu a súa carreira entre música tradicional. Xa con oito anos comezou coa pandeireta e o baile galego. Actualmente vive en Bruxelas, onde é profesora de ritmos do mundo para nenos de entre seis e dez anos, que cantan en galego, italiano e outras linguas. «Tocamos instrumentos como as cunchas e resúltalles moi divertido», di artista galego-belga.

Verónica tamén fai parte de conxuntos como Gaizka Project (un proxecto de distintos músicos que mesturan música galega, vasca e catalá) ou Ialma, un grupo de cantareiras localizado en Bruxelas e que ten xirado dentro e fóra do país belga. «Aquí ten moi boa acollida polo xeito de cantar e tocar. E para os belgas é moi emocionante saber que mantemos viva unha lingua que non se podía falar nunha época», comenta Verónica. «E cando actuamos en Galicia sorprende moito por sermos de Bélxica. E os nosos arranxos son distintos», engade. O último das cantareiras, titulado Camiño, fala precisamente da emigración e das súas raíces galegas.

A súa experiencia eurovisiva recórdaa con agarimo e algo de impresión pola dimensión do evento. «Non agardabamos quedar segundos e a dous puntiños de gañar. Era un grupo pequeniño que acababa de empezar e nun escenario onde sabes que te van ver millóns de persoas. E desde Galicia seguíronnos moito. Eu xa levaba uns cantos palcos e pensei que sería unha actuación máis, pero logo si que me puxen nerviosa», lembra a artista, quen mesmo pensou en berrar o Nunca Máis, polo Prestige, no momento da actuación.