Marta Diz, clarinetista: «Pronto cheguei á conclusión de que sen a música nunca sería feliz»

Rubén Nóvoa Pérez
rubén nóvoa OURENSE / LA VOZ

EMIGRANTES A CORTO PLAZO

Marta Diz Novoa, clarinetista de Xinzo de Limia, premiada internacionalmente
Marta Diz Novoa, clarinetista de Xinzo de Limia, premiada internacionalmente

Con 21 anos fórmase en Belgrado e vén de ser recoñecida nun certame internacional

27 dic 2021 . Actualizado a las 13:27 h.

A moza ourensá Marta Diz Novoa (Xinzo de Limia, 2000) atópase este curso en Belgrado (capital de Serbia). Está alí para perseguir un soño: vivir profesionalmente da música, a súa gran paixón. Está a cursar o terceiro ano do grado Superior de música na especialidade de clarinete no Conservatorio Superior de Música de Vigo. E vén de recibir o terceiro premio no prestixioso certame internacional Davorin Jenko.

—Como arrancou a súa paixón pola música?

—A verdade é que non hai un só causante da miña decisión. Recordo que cando era pequena e ía á casa da miña tía avoa sempre vía o programa de El conciertazo, que emitían na canle da televisión española. Ademais a miña irmá maior tocaba na banda de gaitas de Xinzo; supoño que de aí vén a miña paixón.

—Por que o clarinete?

—Sinceramente, non recordo moi ben cal foi o motivo da miña decisión. Recordo que eu desexaba ir ao conservatorio e estaba entre a frauta traveseira e o piano, pero non sei que pasou na miña cabeza que finalmente decidinme polo clarinete, e agora mesmo non o cambiaría por nada.

—Que supón para vostede a experiencia de formación que está recibindo este curso en Belgrado?

—Eu sempre quixen ir de Erasmus, e a verdade é que estou moi contenta. O profesor que teño é moi bo, estou aprendendo moito e noto un avance extraordinario nestes últimos tres meses. Ademais de aprendizaxe académica, tamén estou aprendendo moito persoalmente.

—Recibiu un terceiro premio no certame internacional Davorin Jenko. Que tal foi esa experiencia?

—Nunca tivera o valor de presentarme a un certame de clarinete, xa que pensaba que non estaba preparada e desta vez armeime de valor e fíxeno. A verdade é que non me arrepinto. Con este tipo de certames, xunto coa experiencia, aprendes a controlar os nervios, capacidade de concentración, a estar segura nun escenario e coñeces a outra xente. Ademais de toda a aprendizaxe que realizas os meses previos coas que pasas co instrumento.